Uczucia wyższe – czym one właściwie są?

Co sprawia, że kochamy, tworzymy sztukę, zachwycamy się przyrodą i snujemy refleksje o ludzkiej kondycji? Skąd płynie pasja? Skąd bierze się głębia naszego ludzkiego doświadczenia? Sedno odpowiedzi na każde z tych pytań znajduje się w dwóch słowach: uczucia wyższe. Bez gruntownej wiedzy o nich trudno jest nam zrozumieć innych, czasem niepokojąco różnych od nas ludzi.
Co sprawia, że kochamy, tworzymy sztukę, zachwycamy się przyrodą i snujemy refleksje o ludzkiej kondycji? Skąd płynie pasja? Skąd bierze się głębia naszego ludzkiego doświadczenia? Sedno odpowiedzi na każde z tych pytań znajduje się w dwóch słowach: uczucia wyższe. Bez gruntownej wiedzy o nich trudno jest nam zrozumieć innych, czasem niepokojąco różnych od nas ludzi.

Uczucia wyższe mają swoje źródło w samoświadomości człowieka. Są wypadkową naszej wrażliwości oraz poziomu świadomości, w którym funkcjonujemy. Stanowią zasób człowieczeństwa i jego przejaw. O ile biologiczne emocje posiadamy wszyscy, o tyle dostępu do uczuciowości wyższej nie jest dany każdemu człowiekowi – istnieją struktury charakteru, które nie doświadczają uczuć wyższych (np.: psychopatyczna i narcystyczna).

Uczucia wyższe są ściśle związane ze zdolnością do autorefleksji i abstrakcyjnego myślenia. Stanowią reakcję na te obszary życia, które związane są z innymi ludźmi, kulturami, kondycją człowieczeństwa, poczuciem wspólnoty (nie tylko z rodziną, jak w przypadku emocji). Są także reakcją na piękno, wzruszeniem wywołanym przez sam fakt uczestniczenia w życiu, refleksją o istocie życia i o ograniczeniu w pojmowaniu jego sensu. Uczucia wyższe to źródło pasji odkrywania nowych perspektyw i aktywności na rzecz innych ludzi niezwiązanych bezpośrednio z naszym życiem. Tęsknota za Absolutem, równowagą w życiu jest również ich przejawem.

Uczucia wyższe mają swoje źródło w samoświadomości człowieka. Są wypadkową naszej wrażliwości oraz poziomu świadomości, w którym funkcjonujemy. Stanowią zasób człowieczeństwa i jego przejaw. O ile biologiczne emocje posiadamy wszyscy, o tyle dostępu do uczuciowości wyższej nie jest dany każdemu człowiekowi – istnieją struktury charakteru, które nie doświadczają uczuć wyższych (np.: psychopatyczna i narcystyczna). Uczucia wyższe są ściśle związane ze zdolnością do autorefleksji i abstrakcyjnego myślenia. Stanowią reakcję na te obszary życia, które związane są z innymi ludźmi, kulturami, kondycją człowieczeństwa, poczuciem wspólnoty (nie tylko z rodziną, jak w przypadku emocji). Są także reakcją na piękno, wzruszeniem wywołanym przez sam fakt uczestniczenia w życiu, refleksją o istocie życia i o ograniczeniu w pojmowaniu jego sensu. Uczucia wyższe to źródło pasji odkrywania nowych perspektyw i aktywności na rzecz innych ludzi niezwiązanych bezpośrednio z naszym życiem. Tęsknota za Absolutem, równowagą w życiu jest również ich przejawem.

Do uczuć wyższych należą:

● radość
● miłość
● smutek
● złość (jako mechanizm obronny na ból i bezradność)
● lęk

oraz ich pochodne – im szersza przestrzeń poziomu świadomości, w której żyjemy, tym spektrum doświadczanych uczuć jest bogatsze.

Do uczuć wyższych należą:
● radość
● miłość
● smutek
● złość (jako mechanizm obronny na ból i bezradność)
● lęk
oraz ich pochodne – im szersza przestrzeń poziomu świadomości, w której żyjemy, tym spektrum doświadczanych uczuć jest bogatsze.

Natura uczuć wyższych

Przychodzimy na świat z dziedziczonym potencjałem poziomu świadomości i wraz z nim wnosimy do naszego życia zdolność do reagowania na rzeczywistość, która jest dostępna naszym zmysłom, oraz potrzebę (zdolności) poznawania i eksplorowania życia. Mając dostęp do uczuć wyższych, jesteśmy wrażliwi na to, co dzieje się w świecie, na losy innych ludzi, zwierząt, przyrody. Mamy świadomość, że wszystko jest ze sobą powiązane i ważne dla nas wszystkich. Potrafimy także tworzyć relacje oparte na szacunku i więzi z innymi ludźmi. Dostęp do doświadczania uczuć wyższych jest tożsamy z potencjałem wchodzenia w intymny kontakt ze sobą i światem, a same uczucia wyższe stanowią fundament kontaktu z duchową sferą życia.

Uczucia wyższe są bezpośrednio zależne od sposobu postrzegania świata i przekonań, z którymi się identyfikujemy. To od nich zależy, jak zareagujemy na to, co się dzieje również poza naszym własnym podwórkiem. Zdolność do reagowania na różne konteksty życia (poza jego biologiczną naturą) jest bezpośrednim przejawem uczuć wyższych.

Natura uczuć wyższych

Przychodzimy na świat z dziedziczonym potencjałem poziomu świadomości i wraz z nim wnosimy do naszego życia zdolność do reagowania na rzeczywistość, która jest dostępna naszym zmysłom, oraz potrzebę (zdolności) poznawania i eksplorowania życia. Mając dostęp do uczuć wyższych, jesteśmy wrażliwi na to, co dzieje się w świecie, na losy innych ludzi, zwierząt, przyrody. Mamy świadomość, że wszystko jest ze sobą powiązane i ważne dla nas wszystkich. Potrafimy także tworzyć relacje oparte na szacunku i więzi z innymi ludźmi. Dostęp do doświadczania uczuć wyższych jest tożsamy z potencjałem wchodzenia w intymny kontakt ze sobą i światem, a same uczucia wyższe stanowią fundament kontaktu z duchową sferą życia.

Uczucia wyższe są bezpośrednio zależne od sposobu postrzegania świata i przekonań, z którymi się identyfikujemy. To od nich zależy, jak zareagujemy na to, co się dzieje również poza naszym własnym podwórkiem. Zdolność do reagowania na różne konteksty życia (poza jego biologiczną naturą) jest bezpośrednim przejawem uczuć wyższych.

Ekspresja uczuć

Uczucia wyższe potrzebują się wyrażać. Dzięki ich ekspresji i akceptującemu przyjęciu – najpierw przez opiekunów, potem przez środowisko, w którym człowiek żyje – poszerza się ich spektrum i głębokość doświadczania życia. W ten sposób ludzki potencjał kieruje się ku otwarciu na szerszy, pozaegocentryczny wymiar: duchowość. Rodzi się świadomość szerszego wymiaru życia i dostęp do jego doświadczania.

Skutkiem dostępu do uczuć wyższych oraz ich ekspresji jest doświadczanie radości życia, dobrostanu, zdolności i akceptacji takich reakcji, jak smutek, złość, czy bezradność wobec sytuacji, które przynosi życie. Akceptacja i zdolność do ekspresji wszystkich uczuć powodują, że doświadczanie życia staje się pełne i owocujące poczuciem własnej wartości. Uczuciowe współbrzmienie ze światem buduje wewnętrzne poczucie wolności i godności oraz głęboki szacunek oraz respekt do praw, którymi rządzi się Życie.

Ekspresja uczuć

Uczucia wyższe potrzebują się wyrażać. Dzięki ich ekspresji i akceptującemu przyjęciu – najpierw przez opiekunów, potem przez środowisko, w którym człowiek żyje – poszerza się ich spektrum i głębokość doświadczania życia. W ten sposób ludzki potencjał kieruje się ku otwarciu na szerszy, pozaegocentryczny wymiar: duchowość. Rodzi się świadomość szerszego wymiaru życia i dostęp do jego doświadczania.

Skutkiem dostępu do uczuć wyższych oraz ich ekspresji jest doświadczanie radości życia, dobrostanu, zdolności i akceptacji takich reakcji, jak smutek, złość, czy bezradność wobec sytuacji, które przynosi życie. Akceptacja i zdolność do ekspresji wszystkich uczuć powodują, że doświadczanie życia staje się pełne i owocujące poczuciem własnej wartości. Uczuciowe współbrzmienie ze światem buduje wewnętrzne poczucie wolności i godności oraz głęboki szacunek oraz respekt do praw, którymi rządzi się Życie.

Blokada uczuć i jej konsekwencje

Unieważnienie, tłumienie, blokowanie uczuć wyższych prowadzi do zakłóceń w budowaniu własnej tożsamości i poczucia wartości. Konsekwencją takiego stanu rzeczy staje się szukanie pomysłu na siebie i swoje życie na zewnątrz przy jednoczesnym unieważnianiu autentycznego potencjału i własnej, unikalnej drogi do urzeczywistnienia swojego życia. Bez dostępu do własnego potencjału i świadomości własnych ograniczeń stajemy się podatni na wszelkiego rodzaju manipulacje. W skrajnych przypadkach możemy „kupić” od dobrze wyszkolonych sprzedawców wizji szczęśliwości każdy pomysł na siebie, zdradzając po drodze prawie wszystko, co jest naszą autentyczną treścią, skazując się na wieczne dryfowanie ku kolejnym obietnicom poczucia spełnienia daleko od nas samych.
Autor: Jolanta Toporowicz
www.euphonia.pl

Blokada uczuć i jej konsekwencje

Unieważnienie, tłumienie, blokowanie uczuć wyższych prowadzi do zakłóceń w budowaniu własnej tożsamości i poczucia wartości. Konsekwencją takiego stanu rzeczy staje się szukanie pomysłu na siebie i swoje życie na zewnątrz przy jednoczesnym unieważnianiu autentycznego potencjału i własnej, unikalnej drogi do urzeczywistnienia swojego życia. Bez dostępu do własnego potencjału i świadomości własnych ograniczeń stajemy się podatni na wszelkiego rodzaju manipulacje. W skrajnych przypadkach możemy „kupić” od dobrze wyszkolonych sprzedawców wizji szczęśliwości każdy pomysł na siebie, zdradzając po drodze prawie wszystko, co jest naszą autentyczną treścią, skazując się na wieczne dryfowanie ku kolejnym obietnicom poczucia spełnienia daleko od nas samych.
Autor: Jolanta Toporowicz
www.euphonia.pl
Jeśli jesteście Państwo zainteresowani tym, jak zbliżyć się do odzyskania poczucia wartości, oparcia swojego życia o własny azymut i potencjał, odzyskania wewnątrzsterowności, szacunku do siebie i poczucia godnego życia, zapraszamy do śledzenia naszych propozycji warsztatowych i materiałów edukacyjnych. Mamy w ofercie podstawowe formy edukacji, a także bardziej zaawansowane propozycje. Jesteśmy przekonani, że każdy z Was znajdzie coś ciekawego dla siebie.
Jeśli jesteście Państwo zainteresowani tym, jak zbliżyć się do odzyskania poczucia wartości, oparcia swojego życia o własny azymut i potencjał, odzyskania wewnątrzsterowności, szacunku do siebie i poczucia godnego życia, zapraszamy do śledzenia naszych propozycji warsztatowych i materiałów edukacyjnych. Mamy w ofercie podstawowe formy edukacji, a także bardziej zaawansowane propozycje. Jesteśmy przekonani, że każdy z Was znajdzie coś ciekawego dla siebie.

Bądź z nami w kontakcie

Bądź z nami w kontakcie